Dagblad van het Noorden

Afgelopen maandag heeft er een stukje over de ziekte van lyme en een onderzoek daar naar in het DvhN gestaan;

Bron: Dagblad van het Noorden
Datum 23-09-2008
Door: Arend van Wijngaarden

Tekenbeet blijkt minder gevaarlijk dan gedacht

De kans ziek te worden van een tekenbeet is veel kleiner dan gedacht. Dat stelt de Amelander huisarts Jac Jacobs na een onderzoek onder 146 mensen, waarvan de uitkomsten zijn gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift voor de Geneeskunde.
De afgelopen jaren steeg het aantal mensen dat zich uit angst voor de ziekte van Lyme met een tekenbeet meldde bij de huisarts. Uit onderzoeken van het RIVM en de Universiteit van Wageningen blijkt bovendien dat het aantal teken dat de bacterie borrelia bij zich draagt kan oplopen tot zox92n 20 procent. Volgens diverse organisaties van Lyme-patixebnten bewijst dat dat de kans op het oplopen van de ziekte van Lyme na een boswandeling fors is toegenomen.
Huisarts Jac Jacobs van het Amelandse Ballum en zijn medewerkers onderzochten vanaf 2004 alle patixebnten die zich meldden met een tekenbeet. Ze lieten alle verwijderde teken onderzoeken door twee laboratoria. Daaruit bleek een op de vijf teken besmet, en dat komt overeen met de conclusies van RIVM en x91Wageningenx92. Van de patixebnten die gebeten waren door een besmette teek, namen ze bloedmonsters. Slechts xe9xe9n patixebnt was besmet met Lyme.
De onderzoekers concluderen dat de kans op het krijgen van de ziekte van Lyme slechts 0,7 procent is. Het RIVM concludeerde op basis van Amerikaans onderzoek al eerder dat de besmettingskans tussen de 0,1 en 4,4 procent is.

x91In de duinen en het bos zitten de ziektesx92

De kans op de ziekte van Lyme na een tekenbeet is veel kleiner dan gedacht, blijkt uit onderzoek van Jac Jacobs op Ameland, dat is gepubliceerd in het gerenommeerde Nederlands
Tijdschrift voor de Geneeskunde.
Interview met Jac Jacobs:

Er is sprake van een tekenfobie, stelt u.
x93Je ziet sinds een aantal jaren dat steeds meer mensen na een tekenbeet naar de huisarts gaan. Je hoort van de toeristen hier ook vaak dat ze bang zijn voor teken.

Ze durven het bos of duiden niet meer in?
x93Ze durven er misschien nog wel in, maar ze komen er in paniek weer uit als ze een paar teken hebben.x94

Die paniek is niet meer nodig?
x93In ons onderzoek zijn voor het eerst besmette teken gekoppeld aan patixebnten, en dan blijkt na een jaar slechts 0,7 procent besmet. Die paniek is dus inderdaad niet nodig, als je de teek tenminste op de goede manier weghaalt.x94

Maar de patixebntengroepen die bang zijn voor Lyme, stellen dat veel mensen pas na meerdere jaren ziek worden. x93Daarom blijven we deze groep mensen ook langer volgen. Als we over een paar jaar toch nog horen dat iemand ziek wordt, zullen we de uitkomst moeten bijstellen.x94

De patixebntenclubs vinden het Nederlands bloedonderzoek naar Lyme ook niet betrouwbaar.
x93Ja zo kan je altijd wel iets vinden. Wij hebben de betrouwbare methodes gebruikt en komen dan tot deze conclusie.x94

Zal dat de onrust wegnemen?
x93Ik hoop het wel. Het lijkt soms een modeverschijnsel, terwijl er al jaren sprake is van besmette teken. Ik leer hier van oudere Amelanders dat ze vroeger ook al wisten dat je teken er op een speciale manier uit moet draaien, om te zorgen dat je het lijfje niet leegdrukt. Mijn buurman van 80 leerde als kind al van zijn ouders dat hij beter niet de duinen in kon gaan. In de duinen en het bos zitten de ziektes, zeiden ze, op de paden en het strand niet.x94

Ik heb het ook gelezen en weer terzijde gelegd, wel enigzins weer met het gevoel, dat het weer zo’n onvolledig verhaal is, want Lyme hoeft helemaal niet meteen klachten te geven na een beet, dat kan ook heel goed pas jaren later gebeuren, na bijvoorbeeld een voedselvergiftiging of erge stress of een zwangerschap, maar dat wordt in het artikel genoemd. Wel dat klachten na een paar jaar tot uiting kunnen komen, maar in bovenstaande conclusie nog niet worden weergegeven, daar komt de man dan weer op terug. Beetje voorbarig om dan toch wat conclusies te trekken, want menig persoontje zal nu, na het lezen van bovenstaand artikel, bij een tekenbeet denken dat het allemaal mee valt en dat is toch zo ONUITSTAANBAAR. HET VALT NIET MEE ALS HET TOCH LYME BLIJKT TE ZIJN, DAN BEGINT HET PAS! Ook dat Lyme een ‘modeverschijnsel’ lijkt; en bedankt. Het wordt toch duidelijk gemaakt door onderzoeken ook van het RIVM, dat teken tegenwoordig vaker besmet zijn met de Bb, er meer teken overleven door de warmere winters etc., dus logisch gevolg dat het aantal besmettingen volgt en daarbij dus ook uitingen van de ziekte van lyme en dan nog het ergste is de reactie op de bloedtesten, dat die niet betrouwbaar zijn, en dat de huisarts daarop reageert "dat je zo altijd wel iets kan vinden", dat is toch werkelijk niet te geloven. De patixebntenvereniging roept al jaren dat er betere testen moeten komen en het blijkt ook dat mensen die zich regulier laten testen via de huisarts geen positieve bloedtest hebben, klachten blijven houden, ten einde raad hun bloed laten testen in Keulen of Weert en toch een positieve bloedtest hebben. Het is op zijn zachts gezegd erg vervelend dat hij de betrouwbaarheid van de bloedtesten weer zo van tafel geveegd. Niet voor niets laten veel mensen zich testen op de ziekte van lyme, bij Labaratoria in Keulen en Weert, omdat de testen daar wel betrouwbaarder zijn.

Anyway, ik ben benaderd door Hanita van de Stichting Tekenbeetziekten, om met een reactie op bovenstaand artikel te komen. Zij komt met een reactie vanuit de Stichting en ik ben benaderd om ook een stukje van mijn leven en de ziekte van lyme weer te geven. Naar alle waarschijnlijkheid zal er a.s. vrijdag een stukje instaan en morgen komt er een fotograaf langs, best eng, want er zullen dus wel mensen zijn die me herkennen. Door tijdsgebrek van de verslaggever van het DvhN, wordt het een klein artikel maar; beter iets dan niets!!!

24 September 2008
By on 13:11
Dat is lang geleden……

dus de hoogste tijd voor een update!

De laatste 2 maanden zijn we druk bezig geweest met de verhuizing en inmiddels wonen we hier nu een dikke maand. Het is lekker rustig en helemaal oppie toppie!!!

Daarna zijn we op vakantie geweest naar Denemarken. Het was mooi weer en erg gezellig.

Ik voelde me op zich wel goed, wel wat klachten maar niks noemenswaardigs.

Toen we thuis kwamen had ik erg veel energie, dus dat was even heerlijk. Lekker in de tuin en dergelijke. Ik kan nog steeds niet doseren dus sinds gisteren doe ik het maar weer wat rustiger. Er komen allerlei klachten bij en ik ben weer erg moe. Het houdt ook nooit op hxe8. Ik ben bezig om een therapeut te zoeken die me kan masseren en aan voetreflex e.d. doet. Daarnaast af en toe een bemoedigend woordje om me weer op het juiste pad te krijgen, want ik weet soms gewoon niet hoe het nou verder moet met dat ziek zijn. Het blijft een terugkerend probleem dus ik moet er nou ook echt wat aan gaan doen. Daarnaast ga ik het yoga-en weer oppakken deze week en ik moet het Buhner protocol nog steeds lezen. Door de drukte ben ik er nog niet aan toe gekomen en het is best lastig in het engels en met mijn concentratie-problemen. Dit heb ik ook steeds uitgesteld tot na de vakantie dus het wordt de hoogste tijd.

Maar goed, dan heb ik even weer van me laten horen. Als ik bovenstaande dingen weer heb opgepakt en wat verder ben, zal ik weer van me laten horen.

Groetjes,

Floor

2 August 2008
By on 11:57
Verhuizen!!!!

Hoihoi,

Afgelopen week hebben we een huis aangeboden gekregen en inmiddels geaccepteerd!

Joehoe! We zijn helemaal dolgelukkig. We wonen nu in de grote stad in een probleemwijk zeg maar en daar word je niet vrolijk van; veel lawaai, veel troep, buren die geen rekening met elkaar houden en daarnaast kunnen we de auto na 18.00 uur niet meer op normale loopafstand kwijt (wat soms best lastig is, met mijn beentjes). Daarnaast is het huis te klein, we wonen hier nu 3 jaar en het was de bedoeling een jaartje ofzo. Door de lyme en alle toestanden is dat wat verlengt, maar nu is het dan eindelijk zo ver; een 2/1 kapwoning, met een grote tuin, geen kinderrijke buurt, dus weinig lawaai, we zijn een paar keer wezen kijken en het was steeds stil… in een dorp, een paar km van de stad, dus daar ben ik in 10 minuten als ik wil (en ik ben nou eenmaal gek op shoppen en gek op stadse dingen als terrasjes, eten bezorgen/afhalen, winkels tot 22.00uur open en nog meer van die leuke dingen) Maar goed, ik heb nu erg veel last van lawaai en geluiden en kan er soms helemaal niet tegen (ik ben natuurlijk heel veel in huis en met bovenburen met jonge, springende en vechtende kinderen, word je echt niet blij als je voor pampus op de bank ligt zeg maar) dus dat is echt een super vooruitzicht. Vind het altijd leuk om in de tuin te ‘prummelen’ en bloemen en planten ben ik gek op, dus ik kan me er lekker uitleven. We hebben 4 slaapkamers en een eigen oprit, joehoeee, we hebben het gewoon niet beter kunnen treffen. Dus dat wordt vanaf volgende week verven, sauzen, vloeren leggen en dan verhuizen over een maand. Hulptroepen zijn geregeld en we kunnen er ongeveer 4 weken over doen, want we laten de huur een maandje overlappen, omdat ik het anders natuurlijk niet vol kan houden. Maar ik doe toch alleen lichte klusjes en dingetjes, de catering waarschijnlijk, dozen inpakken natuurlijk en kleuren uitkiezen voor de muren. Beetje plannen en organiseren en dat soort toestanden. Maar vooral de kalmte bewaren………

Dus een goed bericht!

Daarnaast had ik al het gevoel dat de ergste ellende aan het eind van de week wat weg trok, dat is ook zo en zo gebleven, maar ik doe nog steeds erg rustig aan.

tot de volgende keer!

27 May 2008
By on 20:31
Hoe is het nu met mij?

Slecht.

Ik voel me al dagen helemaal niet goed. Ben in een regelrechte lyme-aanval belandt en lig/zit te wachten tot die weer voorbij trekt.

Maar het goede nieuws:

ik raak niet in paniek of in de stress, ik kan eindelijk ACCEPTEREN dat het nou eenmaal niet anders is.

De laatste paar weken was het erg ‘druk’; mijn eigen verjaardag en daarnaast nog een stuk of 7 (!), het was mooi weer en een goede vriend van ons heeft een bootje, nou daar hebben we allemaal lekker gebruik van gemaakt; 1 grote gezelligheid. Ik heb ook geen rekening met mezelf gehouden; gewoon verstand op nul en gaaaan, maar goed, dat houdt vanzelf op natuurlijk.

Ik heb er lekker van genoten en dat ik nu met heel veel pijn en allerlei andere klachten uitgevloerd in huis op de bank of op bed lig, tja dat is nou eenmaal zo.

Het is een heerlijk gevoel, dat ik dat nou eindelijk ‘s kan accepteren.

Ook ben ik bezig in het boek Healing Lyme, maar nog niet echt ver. Wel dacht ik; laat ik alvast weer beginnen met de Samento, die had ik nog van een eerdere keer, maar daar werd het volgens mij alleen maar erger van. Gisteren een rustdag gehad en bouw het nu eerst maar heeeel langzaam op, kijken hoe dat gaat.

Eindelijk kan ik denken; ik ben ziek, dus dat mag ik ook zijn, zonder aan allerlei dingen als werk enzo te denken en hoe het nou allemaal moet en gaat enz. Ik weet het toch niet, dus bekijk het tegenwoordig meer bij de dag. Niet te geloven, dat je daar 3 jaar voor nodig hebt, maar goed, beter laat dan nooit!

21 May 2008
By on 09:41
Buhner protocol &zo

Hallo allemaal,

Het heeft even geduurd, maar hier dan weer een update van hoe het is gegaan en nu gaat:

ik lees net, dat ik in februari voor het laatst heb geschreven en op het punt stond naar v.Berkum te gaan.

Daar ben ik geweest, met als resultaat dat ik per direct moest stoppen met de Klacid vanwege de bijwerkingen en het ook niet meer mag hebben. Ik hoopte op een andere soort antibiotica, maar dat ging mooi niet door. Wel moest ik 1x per dag Plaquenil blijven slikken en over drie maanden kontakt met hem opnemen hoe het ging.

Dus ik heb 3 dagen plaquenil geslikt en toen zwol mijn keel zo erg op dat ik dacht dat ik stikte. Dat gebeurde natuurlijk in het weekend, dus ‘s nachts om 01.00 uur zaten we op de huisartsenpost. Daar kreeg ik een spuit en voor 3 dagen prednison voorgeschreven. Goodbye zwaai zwaai medicijnen. Sinds die tijd slik ik helemaal niks meer. Het bezoekje aan v. Berkum bracht me niet veel verder dus. Ik krijg de indruk dat hij het ook niet meer weet en dat niet alleen bij mij, ik hoor en lees het van meer lymies die bij hem onder behandeling zijn.

Ik heb het zelf ook wel gehad met al die bijwerkingen en het was ook heel erg schrikken dat het zo uit de hand liep met die reacties, peentjes zweten hallelujah, ik heb even een moment gedacht dat het gebeurd was met me, maar he, ik ben er nog.

Van een andere lymer met een vergelijkbaar verloop van klachten en behandeling vernam ik, dat hij het Buhner protocol volgt. Stephen Buhner is natuurarts en heeft een boek geschreven: Healing Lyme. Die heb ik besteld en daar ben ik sinds een week mee bezig. Het is engels, gepaard met mijn concentratievermogen, gaat het dus niet heel snel om er door te komen, maar uiteindelijk ga ik zijn voorschriften volgen en pillen en druppels slikken. Voor diverse klachten heeft hij diverse pillen en druppels die hij voorschrijft. Die man met lyme heeft voor het eerst het gevoel dat het de goede kant op gaat, dus ik vestig mijn hoop daar nu maar op.

Sinds ik helemaal niks meer slik is het schrikbarend om te zien, hoe erg en diverse klachten in alle hevigheid terug komen, die minder ernstig waren en in ieder geval enigzins leefbaar; vooral pijn in gewrichten en het lopen daarnaast die verlammende vermoeidheid en de algehele malaise. Het is soms weer zo erg, dat ik echt bedlegerig ben, dat gaat dus niet goed, vandaar mijn besluit om het Buhner protocol maar te gaan volgen. We zullen wel weer zien.

Het hele chronisch ziek zijn gebeuren krijg ik beter onder de knie, ik pas me meer aan op de dag en daarbij horende klachten en val niet meer in een diep gat als het allemaal ruk is en tegen valt. Dat is toch best knap vind ik.

Ik begin ook te beseffen dat het misschien toch echt niet meer over gaat en dat ik het met dit lijf moet gaan doen in de toekomst; soms met een piek en vaker met een dal. Verwachtingen heb ik niet meer en dat betekent niet dat ik erg zwart kijkerig ben, maar eerder realistisch. Het zoeken en de wanhoop raken meer op de achtergrond en ik probeer soms wat en als het niet lukt dan lukt het niet en heb ik dat alvast ingecalculeerd.

Sinds 2 weken ga ik naar yoga. Lekker ontspanning, gecombineerd met een paar pilates oefeningen; dit om mijn spierkracht terug te krijgen en voor een betere doorbloeding, maar nog belangrijker; om ook iets te hebben. Even een andere omgeving met andere mensen en iets waar ik naar toe kan leven. Het is leuk en gezellig, spierpijn daar klaag ik niet over, dat is logisch en ik hoop gewoon dat het minder wordt in de toekomst.

Van baby’s die worden geboren raak ik ook niet meer in de stress, af en toe een steekje pijn, maar we (mijn partner en ik) kunnen er realistisch over praten,dat het gewoon niet kan. Een keuze is er dus niet. Zo lang ik ‘voel’ dat de lyme door mijn lichaam zwerft is het niet aan de orde. Ik las laatst nog over een vroeggeboorte en allerlei afwijkingen en die vrouw had een jaar eerder lyme ‘gehad’ nou dan hoef je er toch eigenlijk ook niet over na te denken. Daarnaast kan ik er in deze staat ook niet voor zorgen. Ik geniet wel van de kindjes van vrienden en hoop dat mijn broers me ooit ‘s een neefje of nichtje schenken kan ik die lekker verwennen. Je weet niet hoe het in de toekomst loopt maar voor nu is dit de meest realistische gedachte.

Dit was het wat de lyme betreft eerst wel weer.

Jullie horen weer van me als ik wat te melden heb!

Groetjes,

Floor

28 April 2008
By on 12:09
hoe het nu gaat

Het is al weer even geleden, maar ik had er even geen zin in en energie voor.

Voel me al tijden zo slecht, daarnaast zit ik ook helemaal niet goed in mijn vel. Volgens mij klim ik er nu wel weer wat uit, maar ben niet echt happy ofzo.

Klachten zijn er natuurlijk ook, waaronder duizeligheid en wel zo erg,dat ik bijna niet kan functioneren. Gisteren moest ik wat bij mijn broertje ophalen en dat deed ik met de auto, nou tjonge, dat is gewoon niet verantwoord. Ik kan me helemaal niet focussen en ben continu draaierig. Gisteren heb ik de hele middag op de bank gelegen met mijn ogen dicht, anders word ik er echt gek van.

Vanmorgen de huisarts gebeld, want het is in combinatie met erge hoofdpijn, dus misschien toch handig om er even een melding van te maken, maar de huisarts is met vakantie…

Ik wacht nu wel tot volgende week donderdag als ik naar van Berkum ga.

Die duizeligheid heb ik altijd wel, maar zo erg als nu gebeurt eigenlijk nooit. Het is een lyme-kwaaltje maar vertrouw het niet helemaal.

Ben de laatste tijd veel bij mijn ouders, want alleen in huis trek ik echt niet goed. Daarnaast ben ik zo ontzettend verlammend vermoeid, dan kan ik geestelijk ook gewoon minder hebben. Kan niet wachten om naar van Berkum te gaan, want dan kan ik hopenlijk met andere medicijnen beginnen, waardoor ik tenminste wat minder moe ben. Het leven is niks aan zo.

Verder heb ik dus niet zo veel te melden.

Wel weer een paar reacties gehad op mijn weblog, dus ik ga maar gewoon door,

groetjes, floor

25 February 2008
By on 10:43
Het verdere verloop

Een week geleden schreef ik al, dat het weer malaise was en dat is het tot op heden nog steeds :-(

Eergisteren heb ik de medicijnen laten staan. Het begint met zo tegen te staan; voel me hartstikke ellendig, krijg er een vieze smaak van in mijn mond, hoofdpijn en heb het idee dat het in feite geen ene … doet. Ik zie wel hoe het loopt. Ik kan niet wachten tot ik weer bij v.Berkum ben, want ik heb hem van alles te vragen.

Ik voel me nu ook niet lekker, keelpijn, beenpijn, gewrichtspijn, grieperig, droge ogen, moe, geen energie, krachtsverlies in mijn armen (zo irritant als je wat probeert te doen en het lukt dus even niet grrr) dus ik doe ook helemaal niks, even een update en dan maar op de bank lekker lezen (als dat gaat lukken tenminste; concentratieproblemen, floortje nemen hahaha).

De laatste dagen was ik ergggg chagerijnig, geirriteerd en niet voor rede vatbaar. Zit veel alleen thuis en maak me zo’n zorgen (behandeling en het ziek blijven) en andere bijkomende zaken, dat ik er even geen zin meer in had en niet normaal kon doen. Weet ook niet wat ik tegen mensen moet zeggen dan, vind het zo irritant om telkens te zeggen dat het shit gaat, maar goed. Dus zeg ik niks met als gevolg dat er geen mens is die vraagt hoe het gaat en dan kan ik me soms zo alleen voelen…Heb mijn mams opgebeld of ze me op wilde halen en ben daar lekker thuis geweest. Even een andere omgeving doet soms ook wonderen.

Nog 5 weken wachten en hopenlijk kom ik dan met behulp van de internist (v.Berkum) wat verder, want ik weet het echt niet meer en heb toch veelvuldig geprobeerd de therapie te volgen of hoe je dat ook zegt. Toestanden blijven het wel hoor, en ook al ben ik soms zo positief en denk ik zo hard dat het leven zo wel went, als ik zo’n terugval heb, heb ik blijkbaar ook 0,0 energie om die gedachtes vast te houden, want ik stort telkens weer in, maar therapie brengt telkens hoop en daar trek ik me weer aan op, maar als het dan steeds niet lukt, is en blijft het toch echt een grote teleurstelling en daarnaast brengt het veel paniek en zorgen.

Zo dat was weer een ‘gezellig’ praatje, maar zo staat het leven er nu even voor. Misschien kom ik wel depri over, maar dat valt genoeg mee hoor, ben het soms alleen zo zat en heb het weer even lekker van me af kunnen schrijven….

31 January 2008
By on 14:07
Weer aan de antibiotica

Hallo allemaal,

Omdat ik zo dodelijk vermoeid was, ben ik anderhalve week geleden weer begonnen met 500mg Klacid.

In het weekend werd de vermoeidheid minder, dus dat was heerlijk!

Ook deden mijn benen minder pijn dus ik had er echt even een positief gevoel over, ook geen allergische reacties of wat dan ook.

Helaas werd het na een paar dagen weer minder en voel ik me nu sinds donderdag weer zo verschrikkelijk slecht, niet normaal meer. Werd weer erg moe en daarnaast slaap ik erg slecht, vanwege de pijn in mijn rug en armen en benen. Tevens zweet ik weer heel erg en zit het weer zo ‘binnen in me’. Tja hoe ik dat uit moet leggen; een trillerig gevoel in mijn hele lijf, o ja de ‘soldaten marcheren weer door me heen’ zo had ik dat s eerder gezegd. Van de antibiotica krijg ik vreselijke hoofdpijn, nu al 1,5 week 24 uur per dag, heel vervelend en ik heb erg veel last van mijn buik en darmen, dus alles is malaise. Het vreet letterlijk en figuurlijk aan me, want ik ben ook weer gewicht kwijt, terwijl ik blij was, dat dat iets meer was geworden, ik kan er niks aan doen, eet wel maar toch gebeurt het.

Waar ik ook veel last van heb is mijn geheugen, ik zeg verkeerde woorden, kan niet op woorden komen, zoooo frustrerend. Vergeet dingen die gezegd worden, zelfs mijn vriend vraagt wel ‘s of het goed gaat, hahaha, raar hoor, maar ook erg vervelend. Als ik dan met mensen praat en het gebeurd, dan word ik zo onzeker, alhoewel de helft het niet eens door heeft. Mijn nek kraakt ook steeds en het schiet me telkens in mijn onderrug dus ik moet oppassen bij elke beweging die ik maak. Tussen mijn nek en onder mijn schouderbladen is het net of ik er een paar klappen op gehad heb, daar word ik zo vervelend van, want het is gewoon moeilijk om rechtop te blijven zitten.

Gisteren heb ik de hele dag op bed gelegen. We zouden met mijn broertjes en aanhang naar onze oude buurjongens gaan. Datt spreken we elk jaar af als we elkaar zien op oudejaarsdag (dan komen we allemaal nog steeds bij elkaar ‘s middags is traditie) en nu hadden we daadwerkelijk een datum geprikt, maar ik heb mijn broertje af laten bellen, fout he, maar ik voel me dan zo schuldig dat het niet wil en daarnaast ben ik te lamlendig hoor om met mensen te praten die ik niet zo vaak spreek.

Al met al dus weer ellende. Maar geef me er maar even aan toe, iets anders helpt toch niet. Binnenkort trakteer ik mezelf op een hotstone massage, is ook goed voor chronische pijn las ik, dus dat ga ik ‘s proberen.

Misschien is dit ook wel een herxreactiek, maar dat weet ik niet. SLik gewoon door en over een paar dagen verhoog ik het naar de juiste dosering. Voel nu tenminste geen tintelingen in mijn gezicht, dus hoop dat het nu s goed gaat. Nog een dikke maand en ik kan met van Berkum overleggen, ik heb ook ooit de combinatie Riamed (malaria) en Azytromicine geslikt daar voelde ik me ook knap beroerd door, maar reageerde er volgens mij niet allergisch op. Op andere soorten ab wel, dus misschien moet ik dat maar weer proberen. Het blijft zoeken, zoeken, zoeken maar dat went wel, maar het is gewoon zo shit om zo ziek te zijn. Ben zo lamlendig dat niks wil, lezen niet tv kijken niet, wil alleen maar liggen en verder niks. Maar het wordt ook altijd weer beter dat is al weer een geruststelling.

Goed weekend voor iedereen!

Groetjes,

Floor

26 January 2008
By on 10:01
Hoe het met de lyme is nu:

Zoals ik eerder schreef was ik gestopt met de medicijnen en ik heb tot op heden nog niet de moed om opnieuw te beginnen.

Het is nu ca. 2 weken geleden dat ik gestopt ben en na een week namen de zwellingen wel af. Af en toe word ik nog wakker met lichte zwellingen onder mijn ogen en tintelingen in mijn gezicht, maar lang niet zo erg meer als het was.

Normaliter voel ik me tijdens zo’n ‘rustperiode’ eerst wat slechter en na een week ofzo veel fitter, maar dat is nu niet aan de orde;

ben heel erg moe, mijn ergste beenpijn is weer afgezakt, dus het lopen gaat weer wat makkelijker, maar voor de rest voel ik me niet goed.

Heb veel last van duizeligheid, last met praten en weinig energie. Al heb ik gisteren en eergisteren wel lekker geshopt met mijn moeder, maar bij thuiskomst had ik de leg er dan wel goed uit. Vandaag even boodschappen in huis gehaald voor deze week en wat andere dingen, zodat ik de rest van de week het huis niet meer hoef te verlaten. Ben ‘gevoeliger’ als ik moe ben, maar zit verder wel goed in mijn vel. Wil ook graag in huis blijven en tot rust komen en lekker slapen en prutsen achter de naaimachine en verder even niks meer.

Vorige week zondag had ik mijn rug verdraaid en een spier verrekt tussen mijn schouderbladen en last van mijn onderrug, die spieren zijn daar zo slap dat ik er vaak last van heb, maar tussen mijn schouderbladen gaat maar niet over. De eerste week lag ik ‘s nachts te kermen van de pijn, maar ik dacht gaat vanzelf wel weer over, nou niet dus, dus slik nu sinds een aantal dagen 2x diclofenac en dat helpt wel gelukkig, dus is dat in ieder geval weer over.

Heb ook erg veel last van droge ogen de laatste tijd.

Ik schrijf dit niet eens om legaal te kunnen ‘zeuren’ maar eigenlijk gewoon omdat de weblog ervoor bedoelt is om het verloop te beschrijven. Zo fris is het momenteel in mijn bovenkamer, even vasthouden maar ‘-), niet zo veranderlijk als de mens ten slotte :-)

Als er wat bijzonders is meld ik het wel weer!

Groetjes,

Floor

16 January 2008
By on 20:02
Schilderij voor huisarts

Hoi,

Eerder had ik gezegd dat ik nog een foto zou plaatsen van het schilderij, die ik voor mijn huisarts heb gemaakt, omdat hij is gestopt met werken, dus bij deze:

Meles_1

3 January 2008
By on 15:44